تانی ژن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تانی ژن . [ ژِ ] (فرانسوی، اِ) یا «دی - آستیل آمین » در حقیقت اتر دیاسِتیک تانن است که بشکل گرد زردرنگ خاکستری بی بو و طعم یا با طعمی ترش یافت شود و در آب غیرمحلول و در اسیدها و محلولهای قلیایی حل میگردد. دارای ٨٥ درصد تانن است و با آلبومین و ژلاتین رسوب دهد. اگر مقداری تانی ژن را از راه دهان و معده داخل بدن کنیم قسمتی از آن بحالت تانی ژن و مقداری بحالت تانن در آخرین قسمت روده ها یافت میشود. تانی ژن را بعنوان ضدعفونی و ضداسهال دامها تجویز میکنند. انسان ٢ - ٣ گرم سگ ٠/٢٥ - ٣ گرم (از درمانشناسی عطایی ج ١ ص ٤٧٨).