تاهرتی

تاهرتی . [ هََ ] (اِخ ) قاسم بن عبداﷲ از مشایخ صوفیه است . صحبت عمروبن عثمان و بکربن حماد را دریافت . (الانساب سمعانی ورق ١٠٢ ب ).

تاهرتی . [ هََ ] (اِخ ) احمدبن القسم بن عبدالرحمن تاهرتی مکنی به ابوالفضل . از او حافظ ابوعمربن عبدالبر روایت کند. (الانساب سمعانی ورق ١٠٢ب ).

تاهرتی . [ هََ ](اِخ ) رسول پادشاه مصر به ایران . رجوع به ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣٩٧ و ٤٠٢ شود. سمعانی آرد: وی مردی فصیح و آشنا بعلوم اسماعیلیان بود. برای دعوت سلطان محمود به خراسان آمد، محمود کار او را بمردم نیشابور واگذاشت و ائمه ٔ فرق در مجلسی با تاهرتی فراهم آمدند و استاد عبدالقاهربن طاهر بغدادی نیشابوری مکنی به ابی منصور با وی مباحثه کرد و او را ملزم ساخت چنانکه جواب نیارست گفت و ائمه بقتل او فتوی دادند. محمود به القادرباﷲ ماجری بنوشت و القادر بکشتن تاهرتی فرمود و وی را در نواحی بست بکشتند. (الانساب ورق ١٠٢ ب ).