تاواتا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاواتا. (اِ مرکب ) مخفف تاواتاو است . شعوری در لسان العجم ج ١ ورق ٢٧٠ و ناظم الاطباء و صاحب آنندراج این کلمه را به تصحیف «تاوانا» آورده و بمعنی قدرت و قوت و توانایی گرفته اند و بیت ذیل از کمال اسماعیل را هم شاهد آورده اند : هرکه او را هست معنی کمترک بیش بینم لاف تاوانای او. و صاحب آنندراج افزاید: و ظن من این است که «لاف دانایی او» گفته باشد، چه قوت با معنی مناسبت ندارد. در مآخذ دیگر کلمه ٔ مورد بحث در همین بیت «تاواتای او» (به اضافت ) آمده . و همین صحیح مینماید. رجوع به تاواتاو و تاوانا شود.