تاوانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاوانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) تابخانه را گویند که گرمخانه باشد. (برهان ). تابخانه . (فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ نظام ) (لسان العجم شعوری ج ١ ورق ٢٩١) (ناظم الاطباء). مخفف تابخانه است یعنی گرمخانه . (آنندراج ) (انجمن آرا). لفظ مذکور مخفف تاوخانه است یا مرکب از لفظ تاو (تاب ) و «آنه » بمعنی قابل . (فرهنگ نظام ). ◄ خانه ٔ تابستانی راگویند. (فرهنگ اوبهی ). گرمخانه، خانه ایست که در پشت اطاقها سازند. این خانه چون از جریان هوا برکنار است، در زمستان گرم و در تابستان خنک است : فلان تاوانه کورا در گشاده ست سر دیوار او بر در نهاده ست . (ویس و رامین )