تاورنیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاورنیه . [ وِ ی ِ ] (اِخ ) ژان باتیست . سیاح فرانسوی که در سال ١٦٠٥ م . در پاریس متولد شد. وی فرزند «گابریل تاورنیه » جغرافیادان بود.در اوان جوانی علاقه ٔ بسیار بسفر پیدا کرد. او هنگامی که بیش از ١٥ سال نداشت، خانه ٔ پدر را بقصد مسافرت و گردش ترک کرد. نخست در اروپای غربی و مرکزی بسیر و سیاحت پرداخت و تا لهستان رفت و سپس به ترکیه سفر کرد و در سال ١٦٣٢ م . به ایران آمد و پس از مراجعت به پاریس بعنوان بازرگان به هندوستان رفت و بسال ١٦٤٢ به فرانسه بازگشت و چهاربار دیگر بسالهای ١٦٤٣ - ١٦٤٩، ١٦٥٢ - ١٦٥٦، ١٦٥٧ - ١٦٦٢ و ١٦٦٣ - ١٦٦٨ به کشورهای آسیای جنوبی مسافرت کرد و بسال ١٦٦٨ پس از مسافرت به دماغه ٔ امید (جنوب افریقا) با ثروت زیادی به فرانسه بازگشت و مورد توجه و لطف لویی چهاردهم پادشاه فرانسه قرار گرفت و به مقام بارونی نایل گشت و به انتشار سفرنامه ٔ خود پرداخت ولی در عین حال از امور بازرگانی کناره نگرفت . وی بسال ١٦٨٩ هنگامی که عازم سفری به آسیا برای بازرگانی بود، در مسکو وفات یافت . در سیاحتنامه هایش از اوضاع ممالک عثمانی و ایران و هند مطالب جالبی آمده است .