تاپاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاپاک . (اِ) طپیدن و اضطراب و بیقراری . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا) (جهانگیری ). بیقراری و تب داشتن و مصدر آن تپیدن وبطاء معرب است . (آنندراج ) (انجمن آرا) : از غم و غصه دل دشمنت باد گاه در تاپاک و گاهی در سنخج . علی منطقی رازی تا پاک جان از حد گذشت، افتاد گانرا بردرت بر نیم بسمل کشتگان دستوریی ده ناز را. امیرخسرو. رجوع به تپاک شود.