تب بستن

تب بستن . [ ت َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) ازاله ٔ تب کردن به حیله و افسون بدون استعمال ادویه : تا خون نگشادم از رگ جان تبهای نیاز من نبستی . خاقانی . تب به تاب رشته می بندند هردم لیک او هر شبی بندد به تاب رشته تب بر خویشتن . سلمان (از بهار عجم ).