تب دق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تب دق . [ ت َ ب ِ دِق ق / دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تب استخوانی . (مجموعه ٔ مترادفات ص ٨٨). اقطیقوس . انطیقوس . تب لازم . تب دائم . تب بندی : پروار گرفت روز و بر شب تبهای دق از نهان برافکند . خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص ٤٩٨). رجوع به تب و دیگر ترکیب های آن شود.