تب سوزان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تب سوزان . [ ت َ ب ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) تبی شدید که حرارت بدن بیمار بحد نهایی صعود کند. تبی سخت : امیر را تب گرفت، تب سوزان و سرسامی افتاد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٥١٧).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تب سوزان . [ ت َ ب ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) تبی شدید که حرارت بدن بیمار بحد نهایی صعود کند. تبی سخت : امیر را تب گرفت، تب سوزان و سرسامی افتاد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٥١٧).