تب لرز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تب لرز. [ ت َ ل َ ] (اِ مرکب ) مخفف تب لرزه . بعضی از بیماریهای تب دار که در آنها صعود درجه ٔ حرارت سریعو شدید است و با لرز همراه میباشند. مکانیسم این لرز را چنین بیان میکنند که در نتیجه ٔ مسمومیت، سطح حرارت در مرکز عصبی تنظیم حرارتی ناگهان بالا میرود و حال آنکه در این هنگام تغییری در میزان حرارت خون و درجه ٔ حرارت محیطی بدن پیدا نشده است . این وضع که شبیه به پایین آمدن درجه ٔ حرارت خون است تولید لرز مینماید. (از فیزیولوژی کاتوزیان ج ٢ ص ٢٤٥) : آفتاب از کفش به تب لرز است کانجم جود فتح باب کند. خاقانی . رجوع به تب لرزه و تب و دیگر ترکیب های آن شود.