تباهی ناپذیری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تباهی ناپذیری . [ ت َ پ َ ] (حامص مرکب ) ضد تباهی پذیری . فسادناپذیری . کیفیت تباهی ناپذیر. رجوع به تباه و تباهی و دیگر ترکیب های این دو شود.