تبت یداک

تبت یداک . [ ت َب ْ ب َ ی َ ک َ ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ دعایی ) هلاک شود هر دو دست تو. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). مأخوذ از آیه ٔ اول سوره ٔ المسد: یکی زجر کردش که تبت یداک مرو دامن آلوده در جای پاک . سعدی (بوستان ). تبت یداه ؛ ضلتا و خسرتا. (قطر المحیط).