تبجر

تبجر. [ ت َ ب َج ْ ج ُ ] (ع مص ) تبجر نبیذ؛ کناره کردن در نوشیدن نبیذ . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بسیار نوشیدن نبیذ خرما را. (شرح قاموس ): تبجر النبیذ؛ الح فی شربه . (تاج العروس ) (اقرب الموارد) (قطر المحیط).