تبجید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبجید. [ ت َ ] (ع مص ) مقیم شدن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تبجید در مکان ؛ اقامت گزیدن در آن . (از اقرب الموارد).