تبجیم

تبجیم . [ ت َ ] (ع مص ) خاموش ماندن از عجز بیان یا از ترس و بیم . ◄ درنگ نمودن . ◄ منقبض گردیدن . ◄ تیز نگریستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).