تبخاله افتادن

تبخاله افتادن . [ ت َ ل َ / ل ِ اُ دَ ] (مص مرکب ) تبخاله برآوردن . تبخاله زدن . تبخاله دمیدن : تبخاله ترا بر لب شیرین ز تب افتاد بر رشته ٔ جانم گرهی بوالعجب افتاد. آصفی (از آنندراج ). رجوع به تبخال و تبخاله و دیگر ترکیب های این دو شود.