تبخاله زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبخاله زدن . [ ت َ ل َ / ل ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) تبخاله افتادن . تبخاله برآوردن . تبخاله دمیدن : تبخاله زد لبم ز می خضر گوئیا این آب را به وام ز آتش گرفته است . صائب (از آنندراج ). رجوع به تبخال و تبخاله و تبخاله افتادن و تبخاله دمیدن و سایر ترکیبات آن شود.