تبدح

تبدح . [ ت َ ب َدْ دُ ] (ع مص ) خرامیدن زن . (تاج المصادر بیهقی ). به رفتار خوش خرامیدن زن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). راه رفتن زن به رفتاری خوش چنانکه میل به نر را برساند. تبدَّحت المراءةُ؛ مشت مشیةً حسنةً فیها تفکک . (اقرب الموارد).