تبد

تبد. [ ت ِ ب ِ ] (اِ) مویی باشد بغایت نرم که از بن موی بز بشانه برآرند و از آن شال بافند. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تِبِت . (فرهنگ نظام ) (ناظم الاطباء). کرک . (ناظم الاطباء). رجوع به تبت شود.