تبذر

تبذر. [ ت َ ب َذْ ذُ ] (ع مص ) تبذر چیزی از دست کسی ؛ پراکنده شدن آن . (از اقرب الموارد) : چو عمر دادی دنیا بده که خوش نبود بصد خزینه تبذر بدانگی استقصا. خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص ٥). ◄ زرد شدن و تغییر یافتن آب . (از قطر المحیط) (آنندراج ). متغیر شدن و زرد گردیدن آب . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).