تبذل
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ بَ ذُّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) بخشیدن، اعطا کردن. ۲- (مص ل.) خوشرویی کردن. ۳- (اِمص.) خوش رویی، گشاده رویی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ بَ ذُّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) بخشیدن، اعطا کردن. ۲- (مص ل.) خوشرویی کردن. ۳- (اِمص.) خوش رویی، گشاده رویی.