تبرزین دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبرزین دار. [ ت َ ب َ ] (نف مرکب ) سپاهیی که با تبرزین مسلح باشد. این گونه سپاهی در قرن ١٦ و ١٧ م . در اروپا وجود داشت و از صنف پیاده بودند.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبرزین دار. [ ت َ ب َ ] (نف مرکب ) سپاهیی که با تبرزین مسلح باشد. این گونه سپاهی در قرن ١٦ و ١٧ م . در اروپا وجود داشت و از صنف پیاده بودند.