تبرز

(تَ بَ رُّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) برتری یافتن، پیشی جستن. ۲- برآمدن به صحرا برای قضای حاجت. ۳- (اِمص.) فزونی، برتری ؛ ج. تبرزات.