تبرک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ بَ رُّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) مبارک شمردن. ۲- برکت یافتن. ۳- (ص.) هر چیز مبارک و خوش یمن.
(تَ رَ) (اِ.) قلعه، دژ.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(تَ بَ رُّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) مبارک شمردن. ۲- برکت یافتن. ۳- (ص.) هر چیز مبارک و خوش یمن.
(تَ رَ) (اِ.) قلعه، دژ.