تبزعر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبزعر. [ ت َ ب َ ع ُ ] (ع مص ) بدخلقی نمودن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تبزعر علینا؛ بدخلقی نمود با ما. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبزعر. [ ت َ ب َ ع ُ ] (ع مص ) بدخلقی نمودن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تبزعر علینا؛ بدخلقی نمود با ما. (منتهی الارب ).