تبزیل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبزیل . [ ت َ ] (ع مص ) شکافتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سوراخ کردن . (از اقرب الموارد).