تبسیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبسیدن . [ ت َ دَ ] (مص ) تفسیدن است که گرم شدن باشد. (برهان ). گرم شدن . (انجمن آرا) (آنندراج ). تفسیدن . ◄ دارای لبهای ترکیده شدن از شدت گرما. ◄ ناتوان و بی آرام گشتن از گرمی هوا. (ناظم الاطباء). رجوع به تاب و تف و تفسیدن شود.