تبعی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبعی . [ ت َ عا ] (ع ص ) بقرة تبعی : ماده گاو گشن خواه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
تبعی . [ ت َ ب َ ] (ص نسبی ) تابع و جانشین . (ناظم الاطباء). ◄ مقابل اصلی . وجود تبعی . مقابل وجود اصلی .
تبعی . [ ت ُب ْ ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به تبع. (انساب سمعانی ). رجوع به تُبَّع شود.