تبغل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبغل . [ ت َ ب َغ ْ غ ُ ] (ع مص ) مانند کردن شتر خود را به استر در فراخ روی . (از ذیل اقرب الموارد).