تبقر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبقر. [ ت َ ب َق ْ ق ُ] (ع مص ) دور درشدن در علم . (زوزنی ). توسع در علم ومال . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). فراخی در مال و علم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). فراخی در مال و علم حاصل کردن . (ناظم الاطباء). ◄ فراخ و گشاده شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).