تبلیة

تبلیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) کهنه کردن و ببوسانیدن [ بپوسانیدن ]. (تاج المصادر بیهقی ). کهنه گردانیدن جامه . (اقرب الموارد) (قطر المحیط) (زوزنی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ اشتر بر سر گور بستن تا بمیرد. (تاج المصادر بیهقی ). بلیة قرار دادن ناقه (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ناقه بر سر گور خداوندش بستن تا بمیرد.(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : منازل لاتری الانصاب فیها و لا حفر المبلی للمنون . (اقرب الموارد).