تبنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبنان . [ ت ُ ] (اِ) تنبان وپای جامه و شلوار دراز. (ناظم الاطباء). بمعنی تبان است که باء بنون مقدم شده و این جایز است . (لسان العجم شعوری ج ١ ورق ٣٠٧ ب ).
تبنان . [ ت َ ] (اِخ ) وادیی است به یمامه . (معجم البلدان ج ٢ ص ٣٦٤).