تبه کار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبه کار. [ ت َ ب َه ْ ] (ص مرکب ) گنه کار و ضایعکار. (ناظم الاطباء). تباه کار : تبه کار را چاره باید گزید که آسان ترین چاره آید پدید. (گرشاسبنامه ). رجوع به تباه کار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبه کار. [ ت َ ب َه ْ ] (ص مرکب ) گنه کار و ضایعکار. (ناظم الاطباء). تباه کار : تبه کار را چاره باید گزید که آسان ترین چاره آید پدید. (گرشاسبنامه ). رجوع به تباه کار شود.