تبهرس

تبهرس . [ ت َ ب َ رُ ] (ع مص ) بناز خرامیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): تبهرس ؛ تبختر کبراً، یقال مر یتبهرس و یتهبرس ؛ ای یتبختر. (قطر المحیط).