تبیی

تبیی . [ ت َ ب َی ْ یی ] (ع مص ) تبییت الشی ٔ؛ قصد کردم آنرا. (منتهی الارب ). تعمدته . (قطر المحیط). ◄ شمشیر در غلاف کردن . (منتهی الارب ).

تبیی . [ ت َب ْ یی ی ] (ع مص ) پیدا و آشکار کردن . (از قطر المحیط). تبیؤ. (ناظم الاطباء).