تترا

تترا. [ ت ِ ] (یونانی، پیشوند) مأخوذ از «تسارا» و «تتارا» ی یونانی بمعنی چهار و پیشاوندی است که با بسیاری از کلمات ترکیب میگردد و بیشتر در اصطلاحات علمی و بمعنی چهارتائی متداول است . چنانکه در شیمی برای نامگذاری ترکیبات چهارظرفیتی بکار میرود. مثلاً کربن که عنصری است چهارظرفیتی در ترکیب باکلر بصورت تتراکلرور کربن ظاهر میشود و در کلماتی چون «تتراکورد» بمعنی نوعی از چنگ های قدیم که دارای چهار سیم بود و «تتراداکتیل » چهارانگشتی و «تتراادر» چهاروجهی و «تتراسیلاب »، چهارسیلابی و «تتراپود» چهارپا و غیره آشکار میشود. رجوع به ترکیب های تترا شود.

تترا. [ ت َ ] (هزوارش، اِ) بلغت زند و پازند تابستان را گویند که در مقابل زمستان است . (برهان ) (از انجمن آرا) (از آنندراج ). هزوارش «تترا» پهلوی همین تابستان . (حاشیه ٔ برهان چ معین ).

تترا. [ ت ِ ] (اِ) خروس کولی، بدنوس . (فرهنگ فرانسه به فارسی سعید نفیسی ) نوعی مرغ از خانوداه ٔ گالی ناسه که آن را بزبان عامیانه خروس کولی گویند. از پرندگان نسبةً بزرگ و قوی است با رنگی سیاه که سینه اش سبز زنگاری و شکمش سفید است . این مرغ در جنگلهای کوهستانی زندگی میکند و گوشت آن بسیار مطبوع است . رجوع به خروس کولی شود.