تتراکلراتان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تتراکلراتان . [ ت ِ ک ُ ل ُ اِ ] (اِ) یکی از مشتقات هالوژن دار که در زمره ٔ حلالهای گرانبها بشمار می آید و در عین حال جزو کاتالیزرهای کلروراسیون میباشد. رجوع به روش تهیه ٔ مواد آلی دکتر صفوی ص ٢٤٧ و ٢٥٦ شود.