تتنیت

تتنیت . [ ت َ ] (ع مص ) نیکو بافتن . (ناظم الاطباء). تَتنِّی (بصیغه ٔ امر مؤنث )؛ یعنی نیکو بباف . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).