تثطعم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تثطعم . [ ت َ ث َ ع ُ ](ع مص ) فایق برآمدن یاران را در سخن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). بلندی جستن بر یاران بسخن . (شرح قاموس ). رجوع به تاج العروس ج ٨ ص ٢١٧ و ذیل اقرب الموارد ص ٧٤ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تثطعم . [ ت َ ث َ ع ُ ](ع مص ) فایق برآمدن یاران را در سخن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). بلندی جستن بر یاران بسخن . (شرح قاموس ). رجوع به تاج العروس ج ٨ ص ٢١٧ و ذیل اقرب الموارد ص ٧٤ شود.