تجدب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجدب . [ ت َ ج َدْ دُ ] (ع مص )ناگوار شمردن چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).عیب ناک داشتن چیزی را. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ◄ نرسیدن باران زمین را و خشکسالی رسیدن آنرا. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).