تجدل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تجدل . [ ت َ ج َدْ دُ ] (ع مص ) بزمین افتادن . ◄ برزمین زدن کسی را. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).