تجدیدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (ص نسب.)<BR>۱- منسوب به تجدید.<BR>۲- شاگردی که از عهدة امتحان چنان که باید برنیامده و باید دوباره امتحان دهد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (ص نسب.) ۱- منسوب به تجدید. ۲- شاگردی که از عهده امتحان چنان که باید برنیامده و باید دوباره امتحان دهد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجدیدی . [ ت َ ] (ص نسبی ) منسوب بتجدید. آنکه در امتحان تجدید شده باشد.رجوع بتجدید شدن و تجدید و دیگر ترکیب های آن شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
بازخوانی