تجذیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- از ریشه کندن، بریدن.<BR>۲- عددی را در خود ضرب کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- از ریشه کندن، بریدن. ۲- عددی را در خود ضرب کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجذیر. [ ت َ ] (ع مص ) از بن برکندن . (تاج المصادر بیهقی ) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). بریدن و از بیخ کندن . (ناظم الاطباء). ◄ تجذیر عددی ؛ بدست آوردن جذر آن . (اقرب الموارد) (قطر المحیط). رجوع به جذر شود.