تجربه کار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجربه کار. [ ت َ رِ / رُ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) ج، تجربه کاران . شخص آزموده و دانا. (فرهنگ نظام ). مردم کارافتاده و کارآزموده . (آنندراج ). عالم به شغل و عامل با تجربه . (ناظم الاطباء). مجرب . بازل : مرا ز تجربه کاران نصیحتی یاد است که توبه نامه بخط شکسته می باید. صائب (از آنندراج ). یکی ز تجربه کاران بصیدگاه ملالم رمیده بلبلم از آرزوی انجمن گل . محمد سعید اشرف (ایضاً). ◄ تجربه کاران روزگار؛ آزمودگان کارهای دنیا. (ناظم الاطباء).