تجری

(تَ جَ رِّ) [ ع. تجرء ] (مص ل.)<BR>۱- دلیری کردن، شجاعت.<BR>۲- نافرمانی، سرپیچی.<br>

(تَ جَ رِّ) [ ع. تجرء ] (مص ل.) ۱- دلیری کردن، شجاعت. ۲- نافرمانی، سرپیچی.

تجری . [ ت َ ] (اِخ ) بنا بگفته ٔ رابینو شهری در سه فرسخی بارفروش بوده که اکنون ویران است و آثار آن در مشهدسبز مشاهده شده است . رجوع به تجری اسپ شورپی شود.

تجری . [ ت َ ج َرْ ری ] (ع مص ) (از: «ج رو») بچه گرفتن جرو را (بچه ٔ درندگان ). (منتهی الارب ). ♦ امثال : من تجری جرو سوء اکله ؛ در حق کسی گویند که در غیر محل نیکی کند یا از پرورده ٔ خود بدی بیند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

تجری ٔ. [ ت َ ] (ع مص ) (از: «ج رء») دلیر گردانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).

دلیری، گستاخی دلیری کردن، گستاخی کردن