تجفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجفر. [ ت َ ج َف ْ ف ُ ] (ع مص ) بزرگ شدن بچه ٔ گوسفند و بزرگ شکم شدن آن . (اقرب الموارد). ◄ چهارماهه شدن بچه ٔ گوسفند و ازشیر بازماندن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). چهارماهه شدن و از شیر بازماندن بزغاله . (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ◄ وقتی که گوشت بچه منتفخ شود و بخوردن درآید. (شرح قاموس ).