تجفیل

تجفیل . [ ت َ ] (ع مص ) پوست بازکردن چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ◄ به بیل برکندن گل را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). واداشتن اسب را برگریختن (از بیم ). (از قطر المحیط).