تجلجل

تجلجل . [ ت َ ج َ ج ُ] (ع مص ) بزمین فروشدن . (زوزنی ). فرورفتن بزمین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطرالمحیط): و فی الحدیث : ان قارون خرج علی قومه یتبخترفی حلة له فامراﷲ الارض فاخذته یتجلجل فیها الی یوم القیامة. (اقرب الموارد). ◄ جنبیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط): تجلجلت قواعدالبیت ؛ ای تضعضعت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ تجلجل امر؛ خطر و اختلاج آن . (اقرب الموارد) (قطر المحیط).