تجلیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجلیز. [ ت َ ] (ع مص ) تمام تیر کشیدن کمان را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ◄ نوردیدن . ◄ پیچیدن . ◄ کشیدن . ◄ تیز رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پی پیچیدن بر تیر و تازیانه و دسته ٔ شمشیر و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).