تجمم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجمم . [ ت َ ج َم ْ م ُ ] (ع مص ) انبوه گردیدن گیاه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ (اِ) متعه ٔ زن طلاق یافته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجمم . [ ت َ ج َم ْ م ُ ] (ع مص ) انبوه گردیدن گیاه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ (اِ) متعه ٔ زن طلاق یافته . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).